سکوت خاکستری

پر از تردیدو انکارم...دلم خون است بیمارم..هوای گریه دارم کاش چشمان تو اینجا بود...

سلام

سلام آخرین شعری که گفتم دیشب نزدیکای سحر بود یه نفری هست که خیلی مدیونشم خیلی کمکم کرد...

درون دست هایت مهره مار
روش اینست:عاشق و سر کار

مرا هم مات کردی در نگاهت
و بعد از تو عجین گشتم به سیگار
****

تو را از خاطرش از یاد می برد
تمام لحظه هارا اشک می خورد

تو مثل یک جنایت کار سردی
پسر جان عاشق چشمان تو مرد...

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 18:4 |

چو پیچک بر نگاهم پیچ خوردی

نپیچیده مرا از یاد بردی.....

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در دوشنبه نوزدهم شهریور 1386 ساعت 14:13 |

بوی هوس

با این که با نگاه نفس می دهی, برو
من عشق گفتم و تو قفس می دهی,برو

دیگر غرور دلم را زمین نخواهم زد
ای مرد بوی هوس می دهی ,برو...

پ:نگیم همشون ولی اکثرا همین بو رو میدن!

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در جمعه شانزدهم شهریور 1386 ساعت 23:40 |

سرطان بی کسی

شاید امروز کسی بیاید!
شاید امروز صدای زنگی بلند شود!
آه که این تلفن سرطان بی کسی گرفت!

تمام شعر هایم پژمردند!
شاید امروز کسی بیاید!
من تولدت مبارکی فرستادم!
این عقربه ها هی زبان درازی میکنند!
جوابی نیانده است!
من چای هم دم کرده ام.

اگر امشب تمام شود
-زبانم لال-
قطعا فردا کسی نخواهد آمد!

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در جمعه شانزدهم شهریور 1386 ساعت 23:38 |

من زیر لحاف نامه و چند مداد

هی بغض بریز روی کاغذ بر باد....

رفتم و نفهمید کسی درد مرا

بودست چه و چه بوده بیداد ای داد!

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 ساعت 10:46 |