تبليغاتX
سکوت خاکستری
سکوت خاکستری
پر از تردیدو انکارم...دلم خون است بیمارم..هوای گریه دارم کاش چشمان تو اینجا بود...
اینجا فقط مال خودمه
این نوشته ها فقط!فقط!فقط مال خودمن!
این احساسات این شعرا همشون مال خودمن...
مخاطبش هیچ تویی نیست!
هیچ!هیچ!هیچ!

تحمل میکنم!
نصفه آدمای دوروبرم مزاحمن!مزاحم!مزاحم!مزاحم!

از همه پسرایی که بهم میگن دوستت دارم متنفرم!
متنفر!

پ ن:خواستم سو تفاهمات یه عده بر طرف بشه!




دو کبوتر
    به چشمانم
             می آویزم.
چهار نعل اسب
    به دست و پایم
                        مرا
              به نزدیک ترین
                          پست خانه ی شهر
                                           برسانید.



به توصیه دوستان اسم شعر شد((پست مدرن))




((زمخت))

در راهرو

 زنی
قدم میزد...
       می ایستاد
                   قدم میزد...
       می ایستاد.
                   قدم.....

گونه هایش گل
                 -انداخته بود-
     جنینی را!
        می گریست.


در راهرو
مردی
نشسته بود.
زن
و چهارده سکه را
سبک/سنگین
میکرد......




ت...


تو را از خاطرش از یاد می برد
تمام لحظه هارا اشک می خورد

تو مثل یک جنایت کار سردی
پسر جان عاشق چشمان تو مرد




پ ن:نمیخواستم شعر بزارم...پیش اومد!

|+| نوشته شده توسط زهرا. بزرگ زاده در سه شنبه هشتم مرداد 1387 ساعت 15:8 |


Image and video hosting by TinyPic