سلام!
خودمم نمیدونم چرا برگشتم.

دیشب واسه هزارمین بار چوب اعتمادم رو خوردم...

بغض کردم !
یه بغض سنگین

ولی اشک نریختم...

من آخرین سعی خودمو واسه اعتماد کردن به این آدما کردم ولی اینبارم مثل همیشه...

دیگه مطمئن شدم مشکل از منه!
باید عوش شد...

باید عوض شد...باید عوض...شایدم باید یه عوضی مثل خیلیا....

آخ...

فقط دلم...

بسه دیگه.

پ ن:ازین به بعد سعی میکنم دیگه حرف نزنم فقط شعر میزارم.....

تقلا

نفس هایم هی کش می آیند

دست هایم

به ((سین)) سیب

نمیرسند

حالا صد بار هم که بالا و پایین بپرم

فقط

قفسه ی سینه ام

مثل اسبی خسته

تکان

تکان

میخورد